ХЭЛЭЭ ХӨХҮҮЛЭЭД АМ ТАГ, ГУЯА ТЭЛҮҮЛЭЭД ХӨДӨЛГӨӨН ТАГ ХЭВТСЭН ЮМ

Баруун аймагт болсон эротик явдлын хууч

Навааныг хэн ч гүүнд хайртай морь шиг хүүхэн бүрийн хойноос “нөгөөх”-өө унжуулаад харайдаг гэж хэлэхгүй. Хар багаасаа хөдөөгийн хээр хөндийгөөр хэсэж өссөн тул Наваан нутаг, мал хоёртоо л хайртай. Ямартаа аймгаас сонины сурвалжлагч ирж ярилцлага авахад Наваан Мартын 8-ны баяраар тохиолдуулан “эхнэртээ хайртай гэж хэлээд өг” гэсэн ятгалгад нь ороод анх удаа авгайдаа хайртай гээд ярьсан нь сонин дээр гарч Навааныг сүрхий ичээлгэж, гэргий Насанжаргалыг нь баясгаж билээ.

Тэднийх хоёр охинтой, төсөрхөн төрсөн охидын бага нь долоо, том нь есөн настай. Эднийхний хотонд хоёр айл байдаг нь өвгөн, эмгэн, охин гурав ба Навааных. Хадам өвөө нь өглөөд хонь малаа дагаад явчихна. Хадам эмээ хот бууцаа цэвэрлэх, аргал түлшээ ойртуулах гээд ажил бас мундахгүй. Навааны эхнэр Насанжаргал хэмээх гучин настай навтгар шар хүүхэн охидтойгоо гэр орны ажил, хороо хотны явдлаас гадна хоол хошоо зэхнэ.

Харин Навааны хувьд хадам дүү Наранцэцэг гэдэг майгадуу болохоос сүрхий зүс царайтай хорин нас шүргэж буй бүсгүйтэй өвс хадлан бэлтгэх, хужир шүү татах, хашаа хороо засах, хөрзөн ховхлох гээд гадуурх голдуу ажлыг хийнэ. Нэг үгээр нэг хотны долоон амь тус бүрдээ ажлын хуваарьтай. Цэргээс халагдаж ирээд Насанжаргалыг шулуухан аваад суучихсандаа Наваан хэзээ ч харамсаагүй. Эхнэр нь ажилсаг бас халамжтай, хамгийн гол нь нөхөртөө аминаасаа илүү хайртай гэдэг нь жигтэйхэн. Өдрийн ажил дуусаж лаагаа унтрааж хөнжилдөө шургахад л нөхрөөрөө ноолуулж эдлүүлэхээр тачаадаж эхлэх нь Насанжаргалын амьдрал дахь амьдын жаргал нь билээ.

Тэгтэл гэнэт Навааныг хадам дүүтэйгээ учир ургуулсан, тэдний хооронд нэг явдал байна гэсэн цуурхал сум даяар таржээ. Байнга л гадаах ажил үйлд хамт явдаг учраас тийм цуу дэгдээ биз гэж эхэндээ Насанжаргал бодоод тоосонгүй. Гэтэл нөхөр, дүү хүүхэн хоёрынх нь тухай амтай болгон цуураад шуугиад эхлэхэд үнэмшихгүй ч гэсэн хардахаас яана. Үнэхээр чиг хорин настай дүү Нарангэрэл нь ноднингоос хойш хөх нь улам томорч, бөгс нь бүр бандайгаад эхэлснийг ч тэр санана. Өөрөөс нь хавьгүй царай зүстэй болохоор сэрдэхээс яанав.

Нөхөр нь тас эсэргүүцсэн бол дүү нь “Та ийм юм надаас асуухдаа ичдэггүй юмуу” гээд халгаах янзгүй. Тэгтэл “ангархай” Жагаа гэдэг нэг нөхөр “Наваан, Нарангэрэл хоёрыг өвөлжөөний хороон дотроо дээлээ дэвсээд загас наадуулж байхыг хоёр ногоон”-оороо үзлээ” гэсэн яриа дэгдэхэд л Насанжаргал сумын шүүхэд гомдол мэдүүлж төрсөн дүү Нарангэрэл нь хүргэн ахтайгаа хормой хотоороо орооцолдсон эсэхийг шалгаж өгөхийг хүссэн өргөдөл гаргажээ. Мэдээж хэсгийн төлөөлөгч эхлээд байцаалт аваад хэрэгсэхгүй орхисон атал Насанжаргал аймгийнхаа прокурорт гомдол гаргаснаар энэ хэрэг хүчээ авч бөөн байцаалт шалгалт өрнөжээ.

Аймгаас ирсэн ахимагдуу насны буурал толгойтой прокурор, нөхөрт гарч амжаагүй яваа Нарангэрэлтэй ганцаарчлан уулзаж ярилцсаар үнэнийг олоод мэджээ. Уг нь Нарангэрэл хотод сурдаг Баатарбэх гэдэг залуутай захидлаар харилцаж зуны дэлгэр цагт залуу насны ужид цэнгэлийг эдлээд гэрлэхээр ярилцаж байжээ. Гэтэл энэ үед хүргэн ах Наваан нь гарч иржээ.

Сайн хүн гэж хүндэлдэг ч ямар нэгэн хайр дурлалын сүлбээ тэдний хооронд байсангүй. Гагцхүү биологийн шаардлага гэх үү байгалийн жамаар гэх үү, хээр шөнө хоёулхан хоноход эр хүн чангаавал эм хүн яахин эсэргүүцэх вэ.

Хүнтэй ярьж сурсан прокурорт Нарангэрэл бүх үнэнээ дэлгэсэн байна.

- Хүргэн ах бид хоёрын хооронд эхлээд ямар ч явдал суудал байгаагүй. Баатарбэхтэй учирч эр эмийн ажил хийснээс хойш би түүнийг үгүйлж, хурьцал хийх хүсэл дур төрдөг болсон. Эхэндээ хүргэн ах бидний талаарх үндэсгүй хов жив гарахад би эгчдээ хэлээд уйлсан гээч. Гэтэл Баатарбэхтэй бэлгийн харьцаанд орсноос эхлээд би заримдаа сексийг хүсдэг болоод байсан. Тэр хотод байгаа учраас зун л ирэхэд бид уулздаг юм. Түүнийг намар Улаанбаатар хот руу сургуульдаа сурахаар явсны дараа хүргэн ах бид хоёр өвөлжөөгөө засахаар гурван хоног явсан юм. Тэгэхэд л анхны шөнө хүргэн ах миний өвөрт шургаж орсон. Би сексдэх дур хүсэлд автаад Баатарбэхийг санаж байсан учраас шөнө хүргэн ахыг өвөрт шургаж ороод,

- Худлыг үнэн болгоно, хуурайг нойтон болгонов гэхэд нь би эсэргүүцэж чадаагүй. Уг нь хичээсэн л дээ. Гэвч миний дур сэрэл маш их хүрсэн болохоор зөвшөөрсөн. Үнэнднэ бол ийм зүйл болох ёсгүйг мэдэж байлаа. Гэхдээ миний хэлэн хөхөөстэй аман таг, гаран дараастай хөдөлгөөнгүй таг, бас гуян тэлээстэй нам  (гуя хас тэлэгдэж алцайгаад би яадаг ч аргагүй байсан) байв шүү хэмээн үндсэн нутгийнхаа аялгаар яриад баахан уйлсан гэнэ.

Хэргийг хэрэгсэхгүй болгосон ч өнөөх прокурор айлаар архидаж хөлчүүрээд “Хүнд битгий хэлээрэй” гэж байгаад Наваан, Нарангэрэл хоёрын явдлыг ярьчихсан биш бөөн асуудал ахин манджээ. Насанжаргал нөхөр, охидтойгоо хамт өвөө, эмээ, дүү гурваасаа салж нутагладаг болсон бөгөөд Нарангэрэлд хайртайгаа илчлэн, энгэрийг нь задалж онгоныг нь цоолсон Баатарбэх гээч оюутан залуу дээрх цуурхлын талаар сонссоныхоо хойно,

- Чи бид хоёрын зам ингээд салав. Тэгэвчиг бидний зиндаа таарахгүйг мэдэрнэм. Чи малчин, боловсролгүй хөдөөний бүдүүлэг хүүхэн. Би коллеж төгсөх гэж яваа бакалавр болох сэхээтэн. Хүргэн ах чинь надаас илүү өнөө ажилдаа лут байсан болохоор чи түүний боовны амтанд орсон бололтой. Бүр баяртай. Хэзээ ч уулзахгүй гэсэн зурвас өгчээ.

Ийнхүү дур тачаал ба хоосон цуурхал хоёроос шалтгаалан нэгэн гэмгүй бүсгүйн хайр сэтгэл эсрэгээрээ эргэж, хорвоогийн гуниг дүүрэн хүүхний нэг болгосон авай. Хэрэв ямар ч үнэмшилгүй цуу тараагүй бол, Нарангэрэл хүргэн ахыгаа өвөртөө ороход хуял тачаалдаа дийлдэн зөвшөөрөөгүй бол хувь тавилан өөрөөр эргэх байсан буюу.

Навааныг хэн ч гүүнд хайртай морь шиг хүүхэн бүрийн хойноос “нөгөөх”-өө унжуулаад харайдаг гэж хэлэхгүй. Хар багаасаа хөдөөгийн хээр хөндийгөөр хэсэж өссөн тул Наваан нутаг, мал хоёртоо л хайртай. Ямартаа аймгаас сонины сурвалжлагч ирж ярилцлага авахад Наваан Мартын 8-ны баяраар тохиолдуулан “эхнэртээ хайртай гэж хэлээд өг” гэсэн ятгалгад нь ороод анх удаа авгайдаа хайртай гээд ярьсан нь сонин дээр гарч Навааныг сүрхий ичээлгэж, гэргий Насанжаргалыг нь баясгаж билээ.

Тэднийх хоёр охинтой, төсөрхөн төрсөн охидын бага нь долоо, том нь есөн настай. Эднийхний хотонд хоёр айл байдаг нь өвгөн, эмгэн, охин гурав ба Навааных. Хадам өвөө нь өглөөд хонь малаа дагаад явчихна. Хадам эмээ хот бууцаа цэвэрлэх, аргал түлшээ ойртуулах гээд ажил бас мундахгүй. Навааны эхнэр Насанжаргал хэмээх гучин настай навтгар шар хүүхэн охидтойгоо гэр орны ажил, хороо хотны явдлаас гадна хоол хошоо зэхнэ.

Харин Навааны хувьд хадам дүү Наранцэцэг гэдэг майгадуу болохоос сүрхий зүс царайтай хорин нас шүргэж буй бүсгүйтэй өвс хадлан бэлтгэх, хужир шүү татах, хашаа хороо засах, хөрзөн ховхлох гээд гадуурх голдуу ажлыг хийнэ. Нэг үгээр нэг хотны долоон амь тус бүрдээ ажлын хуваарьтай. Цэргээс халагдаж ирээд Насанжаргалыг шулуухан аваад суучихсандаа Наваан хэзээ ч харамсаагүй. Эхнэр нь ажилсаг бас халамжтай, хамгийн гол нь нөхөртөө аминаасаа илүү хайртай гэдэг нь жигтэйхэн. Өдрийн ажил дуусаж лаагаа унтрааж хөнжилдөө шургахад л нөхрөөрөө ноолуулж эдлүүлэхээр тачаадаж эхлэх нь Насанжаргалын амьдрал дахь амьдын жаргал нь билээ.

Тэгтэл гэнэт Навааныг хадам дүүтэйгээ учир ургуулсан, тэдний хооронд нэг явдал байна гэсэн цуурхал сум даяар таржээ. Байнга л гадаах ажил үйлд хамт явдаг учраас тийм цуу дэгдээ биз гэж эхэндээ Насанжаргал бодоод тоосонгүй. Гэтэл нөхөр, дүү хүүхэн хоёрынх нь тухай амтай болгон цуураад шуугиад эхлэхэд үнэмшихгүй ч гэсэн хардахаас яана. Үнэхээр чиг хорин настай дүү Нарангэрэл нь ноднингоос хойш хөх нь улам томорч, бөгс нь бүр бандайгаад эхэлснийг ч тэр санана. Өөрөөс нь хавьгүй царай зүстэй болохоор сэрдэхээс яанав.

Нөхөр нь тас эсэргүүцсэн бол дүү нь “Та ийм юм надаас асуухдаа ичдэггүй юмуу” гээд халгаах янзгүй. Тэгтэл “ангархай” Жагаа гэдэг нэг нөхөр “Наваан, Нарангэрэл хоёрыг өвөлжөөний хороон дотроо дээлээ дэвсээд загас наадуулж байхыг хоёр ногоон”-оороо үзлээ” гэсэн яриа дэгдэхэд л Насанжаргал сумын шүүхэд гомдол мэдүүлж төрсөн дүү Нарангэрэл нь хүргэн ахтайгаа хормой хотоороо орооцолдсон эсэхийг шалгаж өгөхийг хүссэн өргөдөл гаргажээ. Мэдээж хэсгийн төлөөлөгч эхлээд байцаалт аваад хэрэгсэхгүй орхисон атал Насанжаргал аймгийнхаа прокурорт гомдол гаргаснаар энэ хэрэг хүчээ авч бөөн байцаалт шалгалт өрнөжээ.

Аймгаас ирсэн ахимагдуу насны буурал толгойтой прокурор, нөхөрт гарч амжаагүй яваа Нарангэрэлтэй ганцаарчлан уулзаж ярилцсаар үнэнийг олоод мэджээ. Уг нь Нарангэрэл хотод сурдаг Баатарбэх гэдэг залуутай захидлаар харилцаж зуны дэлгэр цагт залуу насны ужид цэнгэлийг эдлээд гэрлэхээр ярилцаж байжээ. Гэтэл энэ үед хүргэн ах Наваан нь гарч иржээ.

Сайн хүн гэж хүндэлдэг ч ямар нэгэн хайр дурлалын сүлбээ тэдний хооронд байсангүй. Гагцхүү биологийн шаардлага гэх үү байгалийн жамаар гэх үү, хээр шөнө хоёулхан хоноход эр хүн чангаавал эм хүн яахин эсэргүүцэх вэ.

Хүнтэй ярьж сурсан прокурорт Нарангэрэл бүх үнэнээ дэлгэсэн байна.

- Хүргэн ах бид хоёрын хооронд эхлээд ямар ч явдал суудал байгаагүй. Баатарбэхтэй учирч эр эмийн ажил хийснээс хойш би түүнийг үгүйлж, хурьцал хийх хүсэл дур төрдөг болсон. Эхэндээ хүргэн ах бидний талаарх үндэсгүй хов жив гарахад би эгчдээ хэлээд уйлсан гээч. Гэтэл Баатарбэхтэй бэлгийн харьцаанд орсноос эхлээд би заримдаа сексийг хүсдэг болоод байсан. Тэр хотод байгаа учраас зун л ирэхэд бид уулздаг юм. Түүнийг намар Улаанбаатар хот руу сургуульдаа сурахаар явсны дараа хүргэн ах бид хоёр өвөлжөөгөө засахаар гурван хоног явсан юм. Тэгэхэд л анхны шөнө хүргэн ах миний өвөрт шургаж орсон. Би сексдэх дур хүсэлд автаад Баатарбэхийг санаж байсан учраас шөнө хүргэн ахыг өвөрт шургаж ороод,

- Худлыг үнэн болгоно, хуурайг нойтон болгонов гэхэд нь би эсэргүүцэж чадаагүй. Уг нь хичээсэн л дээ. Гэвч миний дур сэрэл маш их хүрсэн болохоор зөвшөөрсөн. Үнэнднэ бол ийм зүйл болох ёсгүйг мэдэж байлаа. Гэхдээ миний хэлэн хөхөөстэй аман таг, гаран дараастай хөдөлгөөнгүй таг, бас гуян тэлээстэй нам  (гуя хас тэлэгдэж алцайгаад би яадаг ч аргагүй байсан) байв шүү хэмээн үндсэн нутгийнхаа аялгаар яриад баахан уйлсан гэнэ.

Хэргийг хэрэгсэхгүй болгосон ч өнөөх прокурор айлаар архидаж хөлчүүрээд “Хүнд битгий хэлээрэй” гэж байгаад Наваан, Нарангэрэл хоёрын явдлыг ярьчихсан биш бөөн асуудал ахин манджээ. Насанжаргал нөхөр, охидтойгоо хамт өвөө, эмээ, дүү гурваасаа салж нутагладаг болсон бөгөөд Нарангэрэлд хайртайгаа илчлэн, энгэрийг нь задалж онгоныг нь цоолсон Баатарбэх гээч оюутан залуу дээрх цуурхлын талаар сонссоныхоо хойно,

- Чи бид хоёрын зам ингээд салав. Тэгэвчиг бидний зиндаа таарахгүйг мэдэрнэм. Чи малчин, боловсролгүй хөдөөний бүдүүлэг хүүхэн. Би коллеж төгсөх гэж яваа бакалавр болох сэхээтэн. Хүргэн ах чинь надаас илүү өнөө ажилдаа лут байсан болохоор чи түүний боовны амтанд орсон бололтой. Бүр баяртай. Хэзээ ч уулзахгүй гэсэн зурвас өгчээ.

Ийнхүү дур тачаал ба хоосон цуурхал хоёроос шалтгаалан нэгэн гэмгүй бүсгүйн хайр сэтгэл эсрэгээрээ эргэж, хорвоогийн гуниг дүүрэн хүүхний нэг болгосон авай. Хэрэв ямар ч үнэмшилгүй цуу тараагүй бол, Нарангэрэл хүргэн ахыгаа өвөртөө ороход хуял тачаалдаа дийлдэн зөвшөөрөөгүй бол хувь тавилан өөрөөр эргэх байсан буюу.

 

сэтгэгдэл үлдээх